home
prolog
Szaman
pamiętnik
fotostory
galeria
treningi
kalendarium
o husky
skróty
Siberian Husky FCI
Standard nr 270 /23.02.1995/
Data publikacji obowiązującego standardu: 28.11.1990r.
Klasyfikacja FCI: grupa 5 szpice i psy pierwotne
sekcja 1 nordyckie psy zaprzęgowe.
Nie poddawany próbom pracy.
Pochodzenie: USA
Użytkowanie: pies pociągowy.
Tłumaczenie na zlecenie ZG ZKwP: dr Ewa Żuchowska.
Zdjęcia ilustrujące wzorzec, pochodzą ze strony hodowli
Kossok Siberians-której właścicielką jest Alice Watt,
a także z mojego archiwum oraz innych źródeł,
m.in.: strony Siberian Husky Klub
"EXTREME" Dziewicza Góra.
Autorzy znanych mi zdjęć są wskazani.
1. wrażenie ogólne
Husky syberyjski jest średniej wielkości psem pracującym, szybkim, lekkonogim,
swobodnym i eleganckim w ruchu.
Na pochodzenie nordyckie wskazuje dość zwarty tułów, gęsto owłosione ciało, stojące prosto uszy i mocno
owłosiony ogon.
Charakterystyczny chód jest płynny i swobodny.
Husky jest - tak jak dawniej - zdolny do wykonywania swojego pierwotnego
zadania psa pociągowego i
ciągnięcia lżejszych ładunków w umiarkowanym tempie na dużych odległościach.
Proporcje i kształt ciała odzwierciedlają podstawową równowagę siły, prędkości i wytrwałości.
Psy są samcze, ale nigdy nie grubej budowy, suki są sucze, lecz nie słabo zbudowane.
Husky w dobrej kondycji z dobrze wykształconymi, napiętymi mięśniami nie ma nadwagi.
2. wielkość , proporcje, masa
Wysokość w kłębie: psy 53,34 - 59,69 cm (21 - 23,5 cala), suki 50,80 - 55,88 cm (20 - 22 cale).
Waga: psy 20,4 - 27,2 kg (45 - 50 funtów), suki 15,9 - 22,7 kg (35 - 50 funtów).
Wymienione wielkości i wagi oznaczają tylko wartości graniczne, nie preferując krańcowości.
Waga jest proporcjonalna do wysokości w kłębie. Nadmiernie silne kości i nadwaga winny być ukarane.
Długość ciała, mierzona od stawu ramiennego do guza kulszowego nieco przewyższa wysokość w kłębie.
suka o prawidłowych proporcjach
Wady dyskwalifikujące: psy ponad 59,69 cm i suki ponad 55,88 cm.
3. głowa
Głowa o wyrazie przenikliwym, lecz przyjacielskim, ciekawskim, a nawet szelmowskim.
Oczy migdałowate, średnio rozstawione i lekko ukośne.Brązowe lub niebieskie,
przy czym
do zaakceptowania jest jedno oko brązowe, a jedno niebieskie.
ukośnie osadzone
oczy w kształcie migdała
Uszy średniej wielkości, trójkątne, stojące, blisko siebie i wysoko osadzone.
Grube, gęsto owłosione, z tyłu lekko wysklepione, stojące prosto, z lekko
zaokrąglonymi, wyprostowanymi czubkami.
prawidłowo osadzone,
średniej wielkości uszy
Czaszka średniej wielkości, proporcjonalna do tułowia, z zaokrąglonym wierzchem,
zwężająca się od najszerszego miejsca w stronę oczu.
Stop dobrze zaznaczony; grzbiet nosa od stopu do czubka nosa prosty.
prawidłowo zaznaczony stop
i prawidłowy grzbiet nosa
Kufa średniej długości, tzn. odległość od czubka nosa do stopu jest równa odległości od stopu do potylicy.
Średnio szeroka zwęża się stopniowo ku nosowi, jednakże nie kończy się spiczasto lub szeroko.
Nos u psów szarych, płowych i czarnych - czarny;u miedzianych - wątrobiany;
u czysto białych może być cielisty.
Dopuszczalny jest tzw. nos śnieżny (snow nose) - z różowymi pręgami.
śnieżny nos
Fafle dobrze pigmentowane i ciasno przylegające.
Uzębienie: Zgryz nożycowy.
WADY:
oczy ustawione zbyt ukośnie lub zbyt blisko siebie,
uszy za duże w stosunku do głowy, za szeroko rozstawione, nie całkiem prosto stojące,
głowa zbyt ciężka, bez wdzięku, zbyt delikatnie rzeźbiona,
niedostatecznie zaznaczony stop,
kufa za delikatna, za gruba, za długa lub za krótka,
wszelkie odchylenia od zgryzu nożycowego.
4. szyja, linia górna, tułów
Szyja średniej długości, wysklepiona, w spokoju dumnie uniesiona. W kłusie tak wyciągnięta, że głowa noszona jest lekko do przodu.
prawidłowa- łukowata szyja,
łagodne łączy się z linią grzbietu
Klatka piersiowa głęboka i silna, lecz niezbyt szeroka; najniższy punkt leży bezpośrednio za lub na równej wysokości z łokciami.
Żebra przy kręgosłupie dobrze wysklepione, na bokach raczej płaskie, co umożliwia swobodę ruchu.
Grzbiet prosty i silny, z linią górną przebiegającą poziomo od łopatki do zadu.
Średniej długości, ani zbyt krótki, ani nadmiernie długi.
Lędźwie napięte o suchym umięśnieniu, węższe od klatki piersiowej i lekko wysklepione.
Zad opadający, jednak nigdy tak stromo, by krępować posuw tylnych kończyn.
Ogon dobrze owłosiony, w kształcie lisiej kity, osadzony tuż pod linią górną;
u psa o napiętej uwadze noszony nad grzbietem w eleganckim sierpowatym łuku.
Ogon nie powinien być przy tym skręcony ani na jedną, ani na drugą stronę ciała, ani płasko zarzucony na grzbiet.
U stojącego spokojnie psa normalny jest ogon zwisający.
prawidłowo noszone ogony:
I noszony w sierpowatym łuku, II noszony równolegle do podłoża, stanowi przedłużenie linii grzbietu
Włos na ogonie średniej długości, jednakowo długi ze wszystkich stron, co nadaje mu wygląd okrągłej szczotki.
WADY:
szyja za krótka i gruba; szyja za długa,
klatka piersiowa zbyt szeroka; klatka piersiowa beczkowata; żebra zbyt płaskie lub słabe,
grzbiet słaby lub słabo związany; grzbiet wysklepiony; linia górna spadzista,
ogon zarzucony na grzbiet lub zakręcony; ogon bardzo puszysty; osadzony za nisko lub za wysoko.
5. kończyny
Kończyny przednie: Łopatka dobrze ułożona ku tyłowi.
Ramię od stawu barkowego do łokciowego skierowane nieco ku tyłowi nie jest prostopadłe do ziemi.
Mięśnie i więzadła, łączące łopatkę z klatką piersiową napięte i dobrze wykształcone.
Kończyny przednie oglądane od przodu umiarkowanie szeroko rozstawione, równoległe i proste;
łokcie ciasno przylegają do tułowia, nie są ani wciśnięte, ani odstające.
Oglądane z boku śródręcza skierowane są lekko do przodu; stawy nadgarstkowe silne lecz elastyczne.
Kości mocne, lecz nie ciężkie. Długość od łokcia do ziemi nieco większa niż odległość od łokcia do grzebienia łopatki.
Wilcze pazury kończyn przednich muszą być usunięte.
Stopy owalne, lecz nie wydłużone, średniej wielkości, zwarte i dobrze owłosione między palcami i poduszkami.
od lewej:
fot.I: "śnieżne" stopy- wzorcowe
fot.II: długie, spłaszczone palce- nieprawidłowe
fot.III: "kocie" stopy- nieprawidłowe
W normalnej postawie stopy nie są skierowane ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Poduszki twarde i grube.
WADY:
strome lub luźne łopatki
słabe śródręcze, zbyt ciężkie kości;
postawa zbyt wąska lub zbyt szeroka;
odstające łokcie
miękkie lub rozczapierzone palce,
łapy zbyt duże i bez wdzięku, za małe i za delikatne;
postawa szpotawa lub rozstawna
Kończyny tylne: oglądane od tyłu ustawione równolegle umiarkowanie szeroko.
Uda dobrze umięśnione i silne, kolana dobrze kątowane, stawy skokowe dobrze zarysowane i nisko osadzone.
Wilcze pazury - o ile są - powinny być usunięte.
WADY:
wyprostowane kolana (strome kątowanie),
postawa krowia,
ostawa zbyt wąska lub zbyt szeroka.
6. okrywa włosowa
Włos: Husky syberyjski ma podwójną okrywę włosową średniej długości o wyglądzie pięknego futra,
lecz nie tak długą, aby zacierała wyraźne linie zewnętrzne psa.
Fotografie przedstawiają 2 ekstremalne długości futra.
Suka z lewej strony ma bardzo krótkie, gęste i zbite futro.
Samiec z prawej strony ma dłuższe, pełniejsze futro, tworzące kryzę i "portki".
Obie okrywy włosowe są jednakowo prawidłowe,
ponieważ posiadają nieprzemakalny podszerstek,
i włosy okrywowe, niezacierające linii zewnętrznych ciała.
Podszerstek miękki i gęsty dostatecznie długi, aby podeprzeć włos okrywowy.
Dłuższe, sztywne włosy pokrywowe są proste i trochę przylegające, ani szorstkie ani odstające wprost od ciała.
Normalną rzeczą jest brak podszerstka w okresie linienia.
Wyrównywanie wąsów oraz włosów między palcami i wokół łap jest dozwolone, aby podkreślić wypielęgnowany wygląd psa.
Trymowanie włosów we wszelkich innych miejscach jest niewybaczalne i musi być ostro karane.
Umaszczenie: Dozwolone są wszelkie kolory od czarnego do czysto białego.
od lewej:umaszczenie czarne, pinto , białe
Zwykła jest, niespotykana u innych ras, różnorodność rysunku na głowie,
włącznie ze zwracającym uwagę typowym wzorem.
jak zmieniała się maska Szamana-
na 3 zdjęciach od lewej w wieku: 5tyg., 5 i 8 miesięcy.
WADY:
długi, szorstki lub kosmaty włos,
struktura włosa zbyt twarda lub jedwabista,
sierść trymowana poza dozwolonymi miejscami.
niedopuszczalne jest trymowanie sierści w innych miejscach niż okolice łap !
7. ruch
Krok jest pełen swobody i wyraźnie łatwy. Husky syberyjski jest żwawy i lekkostopy.
Na ringu wystawowym trzeba go prezentować na luźno zwisającej lince w umiarkowanie szybkim kłusie,
aby pokazać dobry wysięg i odbicie.
Poruszający się husky oglądany od przodu nie pokazuje zbieżnego chodu;
jednakże biegnący szybko kieruje kończyny stopniowo ku środkowi tak, że stopy stawia w jednej linii,
dokładnie pod osią podłużną ciała. Kiedy odciski łap pokrywają się, kończyny przednie i tylne
poruszają się prosto bez skręcania łokci czy kolan na zewnątrz lub do wewnątrz. Nogi poruszają się równolegle.
Linia górna w ruchu pozostaje napięta i prosta.
WADY:
krok krótki, podrygujący, niespokojny, ociężały lub toczący,
chód krzyżowany lub ukośne stawianie kończyn,
"krok kraba".
8.temperament
Husky syberyjski jest przyjacielski, łagodny, czujny, towarzyski.
Nie wykazuje instynktu posiadania własności, charakterystycznego u psa stróżującego;
nie jest nadmiernie nieufny w stosunku do obcych, ani agresywny wobec innych psów.
zdjęcia z archiwum:Odico
źródło:Ultimate Siberian Huskies
Od dorosłego psa należy oczekiwać pewnej powściągliwości i godności.
Jego inteligencja, ustępliwość i zapał czynią z niego przyjemnego towarzysza i chętnego pracownika.
9.podsumowanie
Najważniejsze cechy rasy husky syberyjskiego to średnia wielkość, odpowiednio silny kościec,
harmonijne proporcje,
lekki, swobodny ruch, prawidłowa okrywa włosowa, ładna głowa i ładne uszy,
poprawny ogon i dobry charakter.
młody pies o prawidłowych proporcjach
Karać należy ciężki kościec, nadmierną wagę, związany lub ciężki chód, długi i szorstki włos.
Husky syberyjski nie powinien wyglądać tak ciężko lub potężnie jak pies pociągowy,
ani tak lekko i delikatnie jak pies wyścigowy. Psy i suki muszą sprawiać wrażenie bardzo wytrzymałych.
Poza wymienionymi wadami są wady morfologiczne, wspólne wszystkim rasom, tak samo
niepożądane u husky jak i innych ras, nawet gdy nie zostały tu wymienione.
UWAGA: Psy muszą mieć dwa w pełni ukształtowane jądra spuszczone do moszny.
DRUKUJ / PRINT
Strona główna.
Wszelkie prawa zastrzeżone.Strefa Husky-Prywatna strona miłośników Husky
© 2003 Małgorzata Krzemińska www.huskyzone.w.pl Ostatnia aktualizacja: 16.05.2004